|
Tijd is onvoltooid
verleden.
De tijd tikt in de klok boven de schoorsteen.
Met een onvoltooid begin en een onvoltooid einde.
De tijd tikt langs mijn oren. Gaat met me langs het onvoltooide
heden. Draagt me naar een onvoltooide toekomst. Zonder om
te kijken loopt hij bij me weg.
"Wacht toch even!" roep ik "Ik ben mijn ovoltooide
verleden vergeten. Laat mij even terug gaan, sta eens even bij mij
stil."
"Ik heb geen tijd om stil te staan. Ik tik gewoon door. Wat
wil je nog meer?
Ik draag je. Ik breng je verder. Ik ben er altijd. Je weet wat je
aan me hebt.
Wat wil je met je onvoltooide verleden?"
"Ik wil dat het naar me zwaait als ik voorbij ga. Ik wil dat
het naar me lacht als ik groet. Ik wil dat ik er verhalen aan kan
vertellen. Dat ik er zachte avonden mee kan beleven. Ik wil
dat het bij me zit en even naar me knikt. Ik wil dat het me vertelt
wie het was. Ik wil dat het me vrolijk maakt. Dat het samen met
jou en mij een onvoltooid begin wordt."
"Nee, nee, je wilt een voltooid verleden. Maar ik voltooi niets.
Als je met me mee wilt geef ik je zestig tikken per minuut. Ik geef
je zestig minuten in je uren. Maar ik ga door. Ik geef je
het onvoltooide nu.
Ik kan je geen voltooid verleden geven. Er komen nieuwe
maanden en jaren en je kunt heel simpel met me mee. Je krijgt
van mij een nieuw onvoltooid verleden.
Maar als je op een voltooide verleden wacht, Tja, dan
tik ik de straat uit!"
Gerdien
Halfman
|
