Zygmunt Broniarek

PLOTKI PLOTKI I GRUBE RYBY -

Rok VII Warszawa, (330)

2005.07.06 Nasza Polonia

Lech Wałęsa, jak zwykle, w formie

"Fundacja Instytut Lecha Wałęsy", bo tak brzmi oficjalna nazwa tej instytucji, zorganizowała 29 czerwca w Belwederze konferencję pt. "Czy w Unii Europejskiej jest solidarność ?" Konferencja zgromadziła tuzy polityki, w pierwszym rzędzie samego byłego prezydenta; dalej marszałka Sejmu, Włodzimierza Cimoszewicza; premiera Marka Belkę; Jana Rokitę i innych. Pojawiły się różne niuanse, ale w istocie rzeczy odpowiedź brzmiała nie" - nie ma solidarności, jest konkurencja. Podsumowując pierwszą połowę dyskusji (zaraz po przerwie na kawę, Wałęsa leciał do Gdańska), powiedział on, że sprawy solidarności w Unii nie wolno zostawić politykom, ponieważ każdy z nich chce zdobyć jak najwięcej dla swojego kraju ~ "Francja dla siebie, Niemcy dla siebie, Polska dla siebie".

"Trzeba wymusić na politykach, by myśleli globalnie ale i solidarnie - powiedział – Może trzeba znów zmobilizować związki zawodowe, albo masy ludowe ?".

Przed wylotem do Gdańska, Wałęsa podszedł do stoiska wydawcy dr. Adama Marszałka z Torunia, który promował główną swą pozycję, książkę Piotra Andrzeja Dzieduszyckiego (nota bene hrabiego), pt. "Majdan grozy i nadziei". Dzieduszycki, były zastępca dyrektora protokołu dyplomatycznego MSZ, towarzyszył Wałęsie jako osoba prywatna 25 listopada 2004 roku w jednodniowej wyprawie do Kijowa. Tam Wałęsa zagroził Wiktorowi Janukowyczowi, że jeżeli dopuści do tego, żeby jego ludzie, czyli bojówkarze, przyjechali do Kijowa, żeby rozpędzić zwolenników Juszczenki na Majdanie, to będzie odpowiedzialn za masakrę ludności. Teraz Wałęsa rozmawia z Dzieduszyckim i mówi: "Ja jeszcze ostrzej mówiłem, niż pan napisał . "A czytał Pan Prezydent moją książkę - zapytałDzieduszycki. "Nie - odparł, śmiejąc się Wałęsa - ale wiem .

Prezydent miał też kilka miłych słów dla mnie, mówiąc, że nie we wszystkim się ze mną zgadza, ale że "piszę fachowo". Po czym zapytał: "Dlaczego jest pana tam mało w telewizji ?". Ja na to: "Bo telewizja mnie nie chce". Na co on: "Tak samo będzie ze mną .

Na konferencji był też Ryszard Ulicki, były poseł czterech kadencji Sejmu, a obecnie minister konstytucyjny - członek Krajowej Rady Radia i Telewizji. Wałęsa przywitał się z nim jak ze star m znajomym. Ulicki napisał właśnie książkę pt. "Dyskretny urok kapitalizmu" (relacjonowałem ją w jednym z poprzednich numerów "Plotek..." – wydana została też przez A. Marszałka). Tu powiedział: "Jakaż ta konferencja miła. Przemawia Rokita, ja patrzę na prezydenta Wałęsę, a on czyta moją książkę".

Wałęsa czytał ją na stronie 4, na której znajduje się następujący zapis: "Jemu (Wałęsie) dedykuję ten zbiór gdyż zachowuję w życzliwej pamięci jego deklarację z pierwszego strajku kolejarskiej `Solidarności' przeciwko rządzącej już wówczas `Solidarności'. Na samym początku lat dziewięćdziesiątych wylano mnie ze stanowiska redaktora naczelnego Polskiego Radia w Koszalinie, a potem już jako szeregowego dziennikarza, który ten strajk relacjonował. Bronili mnie kolejarze, gdyż relacjonowałem strajk rzetelnie i byłem wpuszczony na teren obiektu, w którym odbywała się głodówka, jako jedyny bodaj dziennikarz z całej warującej pod dworcem gromady reporterów i kamerzystów.

- Jeżeli to prawda - powiedział wtedy Lech Wałęsa podczas telekonferencji - że wylano go za uczciwe relacje, to ja temu Ulickiemu oddam swoją pensję. Poczem pewien młody dziennikarz wytłumaczył mu, kim jest ten Ulicki i kasa mi poszła koło nosa". ~~Ile na spotkaniu z Wałęsą, Ulicki nie wyglądał na zmartwionego. Przeciwnie. Zwłaszcza na wspólnym zdjęciu z byłym prezydentem.

Najnowsza książka Szewacha Weissa

Były ambasador Izraela w Polsce, Szewach Weiss, był 30 czerwca bohaterem na promocji swojej książki, stworzonej z pisarką Elżbietą Cherezińską, pt. "Z jednej strony, z drugiej strony" (K. Prószyński i S-ka, Warszawa, 2005). Weiss nie był zwykłym ambasadorem - ten profesor, były wiceprzewodniczący a później przewodniczący Knesetu, mógł wybierać, co chciał - być ambasadorem w Moskwie, Waszyngtonie lub Berlinie, ale wybrał Warszawę, ponieważ przeżył Holokaust w piwnicy w Borysławiu. Mówi świetnie po polsku. Obecnie wykłada na Uniwersytecie Warszawskim i dzieli czas między Polskę a Izrael.

Jest gawędziarzem niezrównanym, tworzy puenty na poczekaniu. Na przykład, opowiadał na promocji, że idąc na bankiet do Billa Clintona w Białym Domu, musiał założyć smoking i muszkę do koszuli. Powiedział: "A ja nie wiedziałem, jak się muszkę wiąże. Ta muszka, ta muszka - ZMUSZALI nas do zakładania MUSZKI . Albo. Kiedy był przewodniczącym Knesetu miał takiego jednego posła, który się zawsze wyrywał do głosu z jakąś kontrowersyjną uwagą, zawsze coś narozrabiał. "Miał przyjechać do nas Clinton i wystąpić w Knesecie.- mówił Weiss - a ten poseł już zapowiadał, że on `temu Clintonowi' pokaże; że jak Clinton coś powie `nie takiego, jak potrzeba', to on wyskoczy jak z procy ze swojego miejsca i takiego mu zada bobu, że Clinton straci głowę, itd. Nikt temu posłowi nie mógł dać rady. Poprosiłem go więc do siebie, zbliżyłem twarz do twarzy i powiedziałem:

`Uważaj! Clinton ma takąochronę, żejak ty wyskoczysz ze swojego fotela, to zanim zdążysz coś powiedzieć, oni cię zabiją'. I miałem spokój". Albo. "Myśli się, że jak taki ambasador jak ja, wysyła depeszę do Biura Spraw Zagranicznych w Jerozolimie (MSZ), to oni tam na górze to czytają, deliberują czy coś w tym rodzaju. Nic podobnego. Wymyśliłem więc taki sposób, że będę pisał do nich z Warszawy `depesze do samego siebie'. Na temat `Pianisty' polańskiego napisałem chyba z nięć albo sześć `depesz do siebie . I wyobraźcie sobie - przeczytali!".

Taki jest Szewach Weiss.

255 góralskich dowcipów

50 senatorów różnych opcji przybyło 29 czerwca do restauracji w Nowym Domu Poselskim na promocję książki senatora Władysława Bułki pt. "Wszystko po góralsku". To już dziewiąta książka tego senatora z Żywca, który koncentruje uwagę na wszystkich elementach życia góralskiego. Spotkanie promocyjne prowadził z werwą Stanisław Błaszczyk, przyjaciel senatora i redaktor naczelny miesięcznika "Ambasador". Na promocji był burmistrz Żywca, Antoni Szlagor, który mówił, jak wielką popularnością cieszą się książki senatora. I nic dziwnego, jeżeli, dla przykładu, w tej najnowszej jest 255 dowcipów góralskich, a na 53 stronach wiele pasjonujących opowieści o "Miłowaniu po góralsku". I w jednych i w drugich - erotyki góralskiej mnóstwo. I wszystko - zrelacjonowane gwarą góralską, do której jest, a jakże, słownik. Mogę więc przykłady przetłumaczyć (wiem, że senator będzie się na mnie gniewał, bo on gwarą włada po mistrzowsku, ale trudno).

Ostrzegam, że dowcipy są ostre.

Na przykład taki. Janek Kuśper, bogaty gazda, oddał swoje pole państwu, bo już nie mógł dalej robić. Miał dość dużą rentę, ale ze swoją Hanią nie chciał się za bardzo nią dzielić.

Kiedyś mówi: "Wiesz, Hanka, może byśmy się spróbowali pomiłować. Już nam tego życia dużo nie zostało".

Czemu nie ? Ale daj mi połowę renty".

"Dam. Jak bym mógł nie dać ?".

Zaczęli się miłować "łokropnie" czyli bajecznie. Janek mówi: "Hanka, żebym wiedział, że będzie tak fajnie i że ty jakoś tak cnotę zachowałaś, to bym ci dał całą rentę".

Roześmiała się Hanka - A ja, żebym wiedziała, że ci stanie, to bym ściągnęła te rajstopy, coś mi kupił na targu"

Zygmunt Broniarek, Warszawa