Prywatna Internetowa Gazeta Zygmunta Broniarka

Plotki, płotki I GRUBE RYBY

Książka Albina Siwaka - rozdział o ks. Popiełuszce

Książkę otrzymałem od autora do recenzji, ponieważ dwa lata temu prowadziłem promocję jego poprzedniej książki pt. "Od łopaty do dyplomaty" o jego pobycie w Libii w ambasadzie PRL w randze radcy ministra w latach 1986-89, a była to książka fascynująca.

I obecna jest fascynująca, chociaż z niektórymi stwierdzeniami autora można i, być może trzeba, się nie zgadzać. Na przykład, w rozdziale pt. "Kto naprawdę zabił księdza Popiełuszkę", Siwak, o ile go dobrze zrozumiałem, wysuwa taką oto tezę. W okresie przed zabójstwem księdza, które nastąpiło w październiku 1984 roku, w wysokich sferach władzy powstała grupa, która uznała, że generałowie Wojciech Jaruzelski i Czesław Kiszczak gotowi są iść na ugodę z "Solidarnością", czemu za wszelką cenę trzeba zapobiec, usuwając (fizycznie ?) ich obu. Przeciwnicy tych ludzi też w wyższych sferach władzy, związani z Zachodem, wiedzieli o tym i postanowili spowodować zamordowanie księdza Popiełuszki, ale w taki sposób, żeby pozostawić ślady, umożliwić ludziom z "obozu Jaruzelskiego" schwytanie sprawców i osądzenie ich, a w ten sposób pomóc im w podreperowaniu własnej reputacji w oczach społeczeństwa. "Wtedy - pisze Siwak - rozpoczęła się najciekawsza rozgrywka. Zachód, który do tej pory wieszał psy na Jaruzelskim i wobec niego stosował szereg restrykcji, teraz raptem zmienił swoją politykę. Również Radio Wolna Europa zmieniło front; dzień i noc chwalono w nim dobrych reformatorów w Biurze Politycznym, a całym złem obarczano złych twardogłowych i partyjny beton".

Książka Siwaka liczy 416 stron oraz 32 strony ilustracji. Jest co czytać i co oglądać.

Buzdygany i ich uzasadnienie

Kto by to kiedykolwiek pomyślał! Wojsko daje prestiżowe nagrody, natomiast ich uzasadnienie jest utrzymane w tak lekkim tonie, że niektórzy mogliby go nazwać krotochwilnym. Nagrodami są buzdygany czyli "repliki XVI-wiecznej oznaki godności oficerskiej", przyznawane "osobom, które przyczyniają się do umacniania obronności i bezpieczeństwa państwa polskiego...", jak to stwierdzono w numerze tygodnika "Polska Zbrojna" tej sprawie poświęconemu (...). Wszystko więc w najpoważniejszym tonie. A uzasadnienie dla pierwszej uhonorowanej osoby (w porządku alfabetycznym), Lesława Flisa ? Otrzymuje on buzdygan "za niestrudzoną inwencję w wymyślaniu nowych wzorów i typów bombek, co wprawia w nieskrywany zachwyt ludzi wojska".

Niech nikt jednak nie myśli, że piszę to z dezaprobatą! Przeciwnie! Umyślnie urwałem zdanie z "Polski Zbrojnej" na słowach, mówiących o osobach, które przyczyniają się "do umacniania bezpieczeństwa i obronności państwa polskiego" żeby wzmocnić napięcie. Bo pełne zdanie mówi dalej o tych, którzy przyczyniają się "do integracji naszego kraju z NATO oraz kształtowania NOWEGO wizerunku Wojska Polskiego, o ludziach NIETUZINKOWYCH, MYŚLĄCYCH I POSTĘPUJĄCYCH NOWOCZEŚNIE". Czy więc uzasadnienie nagród dla takich ludzi może być "tuzinkowe i nienowoczesne" ? Oczywiście, że nie.

Afganistan i Leopardy

Buzdygany, które powstały z inicjatywy zespołu "Polski Zbrojnej" i jej naczelnego redaktora, Marii Wągrowskiej (to pierwsza kobieta, stojąca na czele tego pisma w całej jego historii!) zostały przyznane sześciu osobom w kategorii "gospodarczo-technologicznej integracji z NATO". Otrzymali je (poza Lesławem Flisem): Roman Jagieliński, były wicepremier i minister rolnictwa, który wniósł polskie tradycje do NATO poprzez decydujący wkład w stworzenie Szwadronu Jazdy RP. Zaś uzasadnienie brzmi "Za końskie zdrowie, które pozwoliło mu, niekiedy wbrew woli współczesnych ale zgodnie z logiką dziejów, przywrócić Rzeczypospolitej kawaleryjskie tradycje". Dalej uhonorowani zostali: generał brygady Marcin Krzywoszyński "za udowodnienie, że wojsko może funkcjonować bez pieniędzy i do tego oszczędnie" (jest dyrektorem Departamentu Budżetowego MON); podpułkownik Marek Mecherzyński "za odniesienie zwycięstwa nad plagą robactwa, perfidią klimatu, czarem żołnierskiej kuchni, co umożliwiło wykonanie zadań bojowych w Afganistanie" (był dowódcą polskiego kontyngentu wojskowego w operacji "Trwała Wolność" w tymże Afganistanie); generał brygady Bogusław Samol "za nieuleganie aktualnej modzie, wedle której czołgi to przeżytek, i dowiedzenie, że mogą one zbliżyć nas do sojuszu, a na pewno do sąsiada" (jest dowódcą 10. Brygady Kawalerii Pancernej w Świętoszowie, która właśnie otrzymała Leopardy z Niemiec); i wreszcie Stanisław Wolny "za ciekawość wojska, która pozwala mu dostrzec i pokazać, że w koszarach toczy się takie samo życie jak wszędzie tylko w nieco innych dekoracjach" (jest dziennikarzem Telewizji Polskiej, specjalizującym się w prezentowaniu życia Wojska Polskiego w kraju i zagranicą).

Pani ambasador Słowacji telefonuje z drogi do Warszawy

Stare ordery wracają do łask. Dyrektor Instytutu Słowackiego w Warszawie, pani Helena Jacoszowa, która należy do najbardziej aktywnych szefów instytutów kultury obcych państw, zorganizowała wystawę fotograficzno-malarsko-rzeźbiarską "Gen-2 i przyjaciele". "Gen-2" to pseudonim artystyczny Andrzeja Szkody, który jest fotografikiem i redaktorem naczelnym "Internetowego Radia Polonii Świata" i "nieformalnym fotografem" pani ambasador Słowacji, Magdy Vaszaryovej. Ona zresztą spieszyła się na otwarcie wystawy jadąc z Krakowa z ważnej dla Słowacji imprezy. Ale pogoda była podła, więc z drogi, przez komórkę, przesłała obecnym na wystawie, a przede wszystkim samemu redaktorowi Szkodzie, pozdrowienia.

W otwarciu wystawy uczestniczyła posłanka SLD, Mirosława Kątna, która podkreśliła społeczne zaangażowanie Andrzeja Szkody, oraz Orland Maria hr. Machnikowski, przewodniczący Konfraterni Orderu Św. Stanisława, której rzecznikiem jest pan Andrzej. Sprawa Orderu Św. Stanisława, biskupa i męczennika, to historia sięgająca czasów Stanisława Augusta, który go ustanowił w 1765 roku. Sam order trwał do 1917 roku - choć od upadku Powstania Listopadowego 1830-31 - jako order rosyjski. W 1921 roku został zastąpiony orderem Polonia Restituta, a w III Rzeczypospolitej pojawił się znowu, przypominając czasy swej świetności.

W wyniki czego, hrabia Orland narzucił Andrzejowi Szkodzie na ramiona imponujący płaszcz z wizerunkiem orderu, co sprawiło, że pan Andrzej, fotografik, sam stał się obiektem...obiektywów jego własnych kolegów.

Zygmunt Broniarek

Warszawa

2002.11.23 Nasza Polonia