Rotterdam Filmfestival - dag 9
2009.02.02 Nasza Polonia
|
Donderdag zag ik de eerste 'bioscoopfilm' op dit festival. 'Rachel Getting Married' van Jonathan Demme - van 'Stop Making Sense', 'Silence of the Lambs', 'Manchurian Candidate'. Altijd goed voor een flinke dosis amusement met goede muziek.
In dit geval komt een afkickende jonge vrouw naar de bruiloft van haar zus, voornamelijk om even goed te zieken en treiteren. Maar al gauw blijkt, dat zij daar goede redenen voor heeft. Uiteindelijk komt alles meer min dan meer op zijn pootjes terecht. Het verhaal eindigt zoals het begon, de moeilijke zus komt en vertrekt weer. Goed acteerwerk, goed tempo, goed verhaal en een hoop muziek. De camera zwerft steeds achter de acteurs aan, maar wel steeds in focus en scherp: Dogma op zijn Amerikaans. Deze film is overigens genomineerd voor een Oscar.
Ik zag ook een film van de gevierde Franse regisseuse Claire Denis. In '35 Rhums' gebruikt zij aanzienlijk minder dialogen en aanwijzingen dan in eerdere films als 'J'ai pas sommeil' of 'Beau Travail'. Dat betekent zo weinig, dat het naar diepere emoties of samenhangen zoeken wordt. Het verhaal gaat over een groep zwarte Fransen, die in één huis wonend elkaar nauwelijks tot elkaar toelaten. Hoofdmotief is de naderende scheiding tussen vader en dochter. Het minimalisme van Claire Denis is aan mij niet helemaal besteedt.
Ik eindig mijn verslag van donderdag met een film van de derde regisseur naast Skolimowski en Benvenuti met ene retrospectief op dit festival: de Zwitser Peter Liechti. Zijn nieuwste film 'Sound of Insects' is gebaseerd op een ware gebeurtenis verhaald door een Japanse schrijver. In een bos werd een gemummificeerd lijk van een man gevonden. Na autopsie blijkt dat hij zelfmoord door verhongering heeft gepleegd. Liechti verteld met de stem van de zelfmoordenaar het bij het lijk gevonden dagboek. De arme zielenpoot kan maar niet doodgaan en begint uiteindelijk te ijlen over halfdoden, over de Styx en over rust voor zijn ziel. De kunst van Liechti behoort tot de experimentele, niet alleen filmisch, maar ook psychologisch.
Jan Minkiewicz
|
|
Claire
Denis '35 Rhums' - foto Jan Minkiewicz 
W Czwartek obejrzałem pierwszy 'kinowy' film na tegorocznym festiwalu. 'Rachel Gets Married' - 'Rachel wychodzi za m±ż' reżysera Jonathana Demme - tego od m.inn. 'Stop Making Sense', 'Silence of the Lambs', 'Manchurian Candidate'. Zawsze gwarantuje on sporo rozrywki i dobr± muzykę.
W tym wypadku
młoda narkomanka na detoksie
przyjeżdża
na ¶lub swojej siostry, głównie
po to, aby sobie zdrowo porozrabiać
i poobrażać.
Szybko okazuje się, że
jest ku temu wiele dobrych powodów. Ostatecznie jednak wszystko się
jako¶ układa.
Film kończy się
tak jak się zaczyna. Trudna
siostra przyjeżdża
i znów odjeżdża.
Dobre aktorstwo, dobre tempo, dobra fabuła
i sporo muzyki. Kamera stale idzie w ¶lad
za aktorami, ale zawsze w kadrze i ostro: Dogma po amerykańsku.
Ten film został zreszt±
nominowany do Oscarów.
Widziałem
też film znanej francuskiej
reżyserki Claire Denis. W '35
Rhums' używa znacznie mniej
dialogów niż w jej wcze¶niejszych
filmach jak 'J'ai pas sommeil' czy 'Beau Travail'.To znaczy tak mało,
że naprawdę
trzeba szukać w filmie głębszych
emocji czy zwi±zków. Film o
grupie czarnych Francuzów, mieszkaj±cych
w jednej kamienicy, ale wykluczaj±cych
się wzajemnie. Głównym
w±tkiem jest zbliżaj±ca
się separacja ojca i córki.
Ładny, pozytywny film, ale minimalizm
Claire Denis do mnie raczej nie przemawia.
Zakończę moja czwartkow± relację filmem trzeciego obok Skolimowskiego i Włocha Benvenuti reżysera z retrospektyw± na tegorocznym festiwalu: Szwajcara Petera Liechti. Jego ostatni film 'The Sound of Insects' - 'DĽwięk Insektów' oparty jest na prawdziwym wydarzeniu opisanym przez japońskiego pisarza. W lesie znaleziono zmumifikowane ciało nieznanego mężczyzny. Na podstawie autopsji ustalono, że popełnił samobójstwo przez głodówkę. Liechti głosem samobójcy opowiada dziennik znaleziony przy ciele. Biedak stale nie umiera a na koniec zaczyna majaczyć o półżywych, o Styksie i o spokoju duszy. Twórczo¶ć Liechtiego należy do eksperymentów nie tylko filmowych, ale i psychologicznych.
Jan Minkiewicz