|
anaf
9 november in LUX Nijmegen, Filmhuis Den Haag en het Louis Hartlooper
Complex
Vanaf
9 november tonen LUX (Nijmegen), Filmhuis Den Haag en het Louis
Hartlooper Complex (Utrecht) in samenwerking met Pools Podium Nederland
in een retrospectief het bijna volledige werk van de invloedrijke
Poolse cineast Krzysztof Kieslowski, bestaande uit documentaires,
speelfilms en telefilms.
Kieslowski
(1941-1996) is een van de invloedrijkste naoorlogse Poolse cineasten.
Kieslowski had een speciale band met Nederland; zijn werk werd hier
warm ontvangen en hij kwam vaak in ons land.
Unieke,
eenmalige kans!
Vrijwel
iedereen die een film van Kieslowski ziet, raakt getroffen door
de intensiteit ervan. Dat komt ten dele door de inhoud; zijn films
zitten boordevol boeiende uitspraken over keuze en keuzevrijheid,
ingrepen van het noodlot, existentiële eenzaamheid, de afwezigheid
van God of gebod, en in zijn latere werk over geheimzinnige verbanden
en voortekens. Maar naast ideeënman was Kieslowski ook een eminent
filmmaker. Hij was een meester met de camera en met het geluid,
en bovendien een uitstekend acteursregisseur.
Daarom
is het jammer dat in Nederland nauwelijks kopieën beschikbaar zijn
van het werk van deze grote regisseur. Bijna tien jaar na zijn dood
lijkt het daarom hoogste tijd voor een revaluatie van zijn werk.Het
Kieslowski retrospectief biedt een unieke, eenmalige kans om zijn
werk (opnieuw) te zien.
Morele
bezorgdheid
Kieslowski
studeerde in 1969 af aan de Poolse filmacademie in Lódz. Hij startte
zijn carrière als documentairemaker, met films over onder andere
mijnwerkers, directeuren en hun dilemma’s in de Poolse ‘heilstaat’.
Later stapte hij over op speelfilm om zijn documentaire manier van
filmen te kunnen combineren met abstracte thema’s. Zijn eerste speelfilms
waren sombere verhalen waarin corruptie, manipulatie en geritsel
door bureaucraten werden aangeklaagd. Zo portretteerde hij in Amator
(1979) een arbeider en amateurfilmer die in zijn enthousiasme ook
de ongewenste werkelijkheid vastlegt, en op censuur van de fabrieksleiding
stuit. In deze periode behoorde Kieslowski tot de Poolse ‘cinema
van de morele bezorgdheid’, waartoe ook Andrej Wajda wordt gerekend.
De
tien geboden
Later
keerde hij zich tot meer existentiële vraagstukken zoals de rol
van het toeval, de dood en de liefde in het persoonlijke leven van
zijn helden. Zijn verhalen zijn geworteld in de grauwe realiteit
van de buitenwijken van Warschau. In zijn misschien wel meest indrukwekkende
film, de tiendelige televisieserie Dekalog gaat het hem
om een universele morele problematiek: ‘Mogen wij doden?’ ‘Mag ik
mijn medemens gebruiken voor mijn carrière?’ Dekalog is
een poging om de simpele tien geboden te plaatsen tegenover de troebele,
complexe situatie van ons huidige bestaan. Zekerheden blijken keer
op keer schijn in Kieslowski’s films en het lot grijpt vaak keihard
in. De enige hoop is dat we door een zogenaamde ‘grenservaring’
enig inzicht verwerven. Opvallend in deze prachtige serie is de
gecomprimeerde vertelstijl, waardoor alles in elkaar grijpt en ieder
beeld raak is.
Filosoof
In
zijn op de Franse idealen vrijheid, gelijkheid en broederschap gebaseerde
laatste ‘kleurentrilogie’ Bleu, Blanc en Rouge
sloeg Kieslowski een nieuwe, meer spiritueel getinte weg in. Met
name in het laatste deel en in het betoverende La double vie
de Véronique neemt Kieslowski steeds meer afstand van het direct
waarneembare en belicht een thema als zielsverwantschap. Weergeven
van hetgeen in ons is was voor Kieslowski naar eigen zeggen het
hoogste doel in zijn werk. Kieslowski was een van de weinige wezenlijk
filosofische regisseurs. Hoewel hijzelf steeds twijfelde aan zijn
eigen kwaliteiten heeft hij de wereld verrijkt met prachtige films
en veel kijkers tot nadenken aangezet door zijn indringende beeldtaal.
|
Filmhuis
Den Haag
11.11.2005
Opening
met I'm so-so + interview door Benjamin Gijzel van Stanislaw Zawislinski

"I'm So-So"- regisseur Krzysztof Wierzbicki/
Foto Grace Wychowanska

Stanislaw Zawislinski/ Foto Grace Wychowanska

Benjamin
Gijzel/
Foto Grace Wychowanska
|