Herbie Hancock - ikona światowego jazzu - wystąpi w Amsterdamie

2008.10.16 Nasza Polonia

W środę, 22 października, wystąpi w Het Concertgebouw Herbie Hancock - jeden z najwybitniejszych pianistów i kompozytorów nowoczesnego jazzu. Obok McCoy Tynera, Keitha Jarretta i Chicka Corei - uważany za jednego z czterech, wielkich pianistów późnego modern jazzu, którzy wywarli największy wpływ na grę na fortepianie.

Herbie Hancock jest prawdziwą ikoną współczesnej muzyki. Poprzez swoje nieustanne exploracje artystyczne, przekracza wszelkie kategorie i definicje, utrzymując swój głos zawsze i niezmiennie na najwyższym poziomie. Sukcesy Herbiego Hancocka w poszerzaniu myśli muzycznej umieszczają go w annałach wizjonerów tego wieku.

Herbie Hancock nieodmiennie zaskakuje publiczność i nigdy nie ustaje w poszerzaniu wizji odbiorców na temat nowych, pojawiających się nurtów muzycznych. Twórcze scieżki Herbiego Hancocka prowadzą płynnie pomiędzy większoscia kierunków i ewolucji jazzu akustycznego oraz elektronicznego a także rhythm and bluesa - począwszy od lat 60-tych.

Kariera Herbiego Hancocka trwa już pięć dekad. W tym czasie tworzył on zarówno muzykę o charakterze czysto jazzowym, jak i inspirowaną popem, rapem i techno - w każdym z tych gatunków czując się równie swobodnie i osiągając sukcesy.

Standardy Herbiego Hancocka, takie jak: Watermelon Man, Cantaloupe Island, Maiden Voyage, Eye of the Hurricane, Dolphin Dance, Chameleon - niezmiennie, od lat, inspirują muzyków na całym świecie. Artysta jest uważany za jednego z głównych twórców nurtu fusion, zwanego też jazz-rockiem, obok takich gwiazd, jak Miles Davies, Chick Corea, Wayne Shorter oraz John McLaughlin.

Herbie Hancock jest laureatem dwunastu nagród Grammy a także Oscara za muzykę do filmu "Round Midnight".

W Het Concertgebouw, Herbiemu Hancockowi - który zagra na fortepianie, towarzyszyć będą:

Terence Blanchard - na trąbce
James Genus - na kontrabasie
Lionel Loueke - na gitarze
Gregoire Maret - na harmonijce
Kendrick Scott - na perkusji

Herbie Hancock (ur. w 1940 r.) zadebiutował jako "cudowne dziecko" w wieku 11 lat, wykonaniem koncertu fortepianowego A. Mozarta z Orkiestrą Symfoniczną z Chicago.

Jazzową karierę rozpoczął mając 20 lat - odkryty przez trębacza Donalda Byrda, który zaprosił zdolnego pianistę do swojej grupy. Byrd także wprowadził Herbiego do wytwórni Blue Note Records. Debiutancki album Hancocka z 1963, Takin’ Off, stał się natychmiastowym sukcesem, a kompozycja “Watermelon Man", okazała się wielkim jazzowym hitem oraz przebojem radia R&B.

W tym samym roku, 1963, Hancock otrzymał propozycję od Milesa Davisa przyłączenia się do jego zespołu Miles Davis Quintet. W czasie 5-letniej współpracy z Davisem, Hancock i jego koledzy: Wayne Shorter, Ron Carter oraz Tony Williams - elektryzowali publiczność i nagrywali klasykę za klasyką,. Powstały albumy takie jak: ESP, Nefertiti i Sorcerer. Większość krytyków i fanów tej grupy, jest zgodna co do tego, iż była to najwspanialsza grupa lat 60-tych.

Równolegle do działalności w zespole M.Davisa, Hancock nagrywał też płyty dla wytwórni Blue Note jako lider. Za najważniejsze uznawane są albumy: Empyrean Isles, Maiden Voyage, oraz Speak Like a Child. W 1966 r. Hancock skomponował muzykę do filmu Michelangelo Antonioniego "Blow Up" - co zapoczątkowało jego pełną sukcesów karierę w dziedzinie muzyki filmowej i telewizyjnej.

W 1968 r. Hancock opuścił zespół Davisa i poświęcił się samodzielnym poszukiwaniom artystycznym - głównie nowemu kierunkowi elektronicznej muzyki, jazz-funk. Założył zespół The Headhunters. W 1973 r. powstaje bestsellerowy album Head Hunters. Był to pierwszy jazzowy album jaki uzyskał status platynowej płyty. Wielki przeboj "Chameleon", a następnie album Thrust - zasygnalizowały, że Hancocka nie da się latwo zaszufladkowac. W latach 70-tych Hancock wydaje 20 albumów. Są one źródłem niewyczerpanej inspiracji dla generacji hip hopu i muzyki dance - artystów, którzy pojawili się prawie 20 lat pozniej.

Niezadowolony z podążania jedną scieżka, Hancock zbliża się w latach 70-tych do swojego ukochanego akustycznego jazzu. Nagrywa i wykonuje z VSOP (ponownie zjednoczenym
kwintetem M. Davisa z lat 60-tych, z tym, że na trąbce zastąpił Davisa Freddi Hubbard) a także z różnymi trio i kwartetami własnego imienia oraz w duetach z pianistami Chickiem Corea i Oscarem Petersonem.

W latach 80-tych Hancock przedstawia na arenie światowej, jako solowego artystę, trębacza Wyntona Marsalisa. W 1983, pasja do alternatywnych poszukiwań prowadzi Hancocka do współpracy z Billem Laswellem. W okresie tym artysta wykorzystuje elementy muzyki rap i techno. Pierwszy album Future Shock, ponownie stał się platynowa płytą, a singiel "Rockit" wstrząsnął muzyką dance oraz R&B, zdobywając nagrodę Grammy. Obraz wideo, stworzony przez Kevina Godley’a i Lola Crčme zdobył aż 5 nagród MTV. Album Sound System, z 1984 r. podążający za Future Shock, także otrzumuje nagrodę Grammy.

W 1986 r. Hancock zdobywa Oscara za muzykę do filmu "Round Midnight", w którym pojawił się także jako aktor. W tym czasie skomponował również scieżki dźwiękowe do innych filmów, między innymi: Colors, Jo Jo Dancer, Action Jackson oraz Harlem Nights.

Kolejne albumy: Gershwin's World z 1998 r., Directions in Music: Jazz at Massey Hall z 2002 r. oraz River: The Joni Letters z 2007 r. - to kolejne nagrody Grammy.

W nagraniu albumu "Possibilities" w 2005 r. towarzyszyło Hancockowi wielu, najwybitniejszych artystów zaproszonych przez niego do wspólnych sesji, m.in.: Carlos Santana, Christina Aguilera, Annie Lenox, Stevie Wonder, Sting, Paul Simon i Joss Stone.

Artyście, na przestrzeni całej jego kariery, udało się osiągnąć podziwu godną równowagę pomiędzy sukcesem komercyjnym i artystycznym. Sens swojej kariery odnajduje on w każdorazowym podejmowaniu nowych eksperymentów, z czystą motywacją poszerzania granic własnej kreatywności.

Niewielu artystów w przemyśle muzycznym osiagnęło podobny szacunek i równie wielkie oddziaływanie na całe pokolenia twórcze. Niezapomniany Miles Davis w swojej autobiografii zanotował: "Herbie was the step after Bud Powell and Thelonious Monk, and I haven't heard anybody yet who has come after him."

(źródło: http://www.herbiehancock.com)

Marzenna Donajski