De zaterdag is traditioneel de drukste dag van het festival. Maar omdat de organisatie veel beter is dan vorig jaar en vooral de security veel minder hinderlijk aanwezig is, konden alle zalen toch vrij gemakkelijk bereikt worden.

 Het is duidelijk dat de Hudson-zaal de rol heeft gekregen van de fameuze Jan Steen zaal in Den Haag. De echte gedegen jazz vindt je daar. Eerst The Vanguard Jazz Orchestra, een spetterend orkest voortkomend uit de onvergetelijke Mel Lewis-Thad Jones Big Band. Daarna Benny Golson met Johnny Griffin, twee ikonen van de jazz met een tribute to Coltrane. Golson als altijd anecdotes vertellend en Griffin solerend op These Foolish Things. Vervolgens pianist Randy Weston en zijn trio met bas en conga's. Een swingend eerbetoon aan Dizzy Gillespie, die als eerste de conga in de Amerikaanse jazz introduceerde. En tot slot trompettist Roy Hargrove, zonder dreadlocks, serieuzer, meer puur jazzy.

Maceo Parker kwam even buurten voor een nummertje samen. Vier van zulke concerten in één zaal, dat is een minifestival op zich.Tussendoor even geluisterd naar Reunion met Chuck Loeb - vrij brave muziek, een stukje Voer, met een aantrekkelijke Hollandse zangeres, maar met een niet hemelbestormende stem. Ook heb ik veel gepraat met allerhande mensen over jazz, andere muziek, de zin en onzin van festivals etc.

Morgen alweer de laatste dag.

Jan Minkiewicz

NORTH SEA JAZZ 2007 - DZIEŃ 2

Sobota jest tradycyjnie najbardziej tłocznym dniem festiwalu. Ale skoro organizacja jest lepsza niż w ubiegłym roku i szczególnie ochraniarze są dużo mniej ostentacyjnie obecni, można było do wszystkich sal dotrzeć bez większych przeszkód.

Ewidentnie sala Hudson przejęła rolę słynnej Sali Jana Steena w Hadze. Prawdziwy rzetelny jazz znajdziesz właśnie tam. Najpierw Vanguard Jazz Orchestra, błyskotliwa orkiestra, spadkobiercą niezapomnianego bigbandu Mel Lewisa i Thad Jonesa. Po nim Benny Golon i Johnny Griffin, dwie ikony jazzu z programem ku czci Coltrane'a. Gol.on jak zawsze opowiadający anegdotki a Griffin solo w These Foolish Things. Po nich trio pianisty Randy Weston z basem i congasami. Swingujące uczczenie Dizzy Gillespie, który jako pierwszy wprowadził conga do jazzu amerykańskiego. In na koniec trębacz Roy Hargrove, bez dredloków, bardziej poważny, bardziej prawdziwie jazzowy. Maceo Parker odwiedził go na jeden wspólny utwór. Cztery takie koncerty w jednej sali, to jak mini-festiwal sam w sobie.

Roy Hargrove - foto Jan Minkiewicz

Vanguard Jazz Orchestra - foto Jan Minkiewicz

McCoy Tyner - foto Jan Minkiewicz