ROTTERDAM FILMFESTIVAL

Rotterdam Filmfestival - dag 7

2009.01.28 Nasza Polonia

Dinsdag, al over de helft van het festival, kwam Jerzy Skolimowski, een van de drie regisseurs met een overzicht van hun oeuvre op dit festival, aan in Rotterdam.

Er werd een soort Pools feestje georganiseerd, waardoor ik maar drie films zag. Wel drie die de moeite van het beschrijven waard zijn. 'Schottentor' is de Oostenrijkse inbreng in de Tiger-competitie. De verdienste van Caspar Pfaundler is, dat hij bij zijn debuut een heel complexe opbouw van het script heeft aangedurfd. En hij komt daar goed mee weg. Dat is grote verdienste van de film. Een ploeg bereidt een film voor over zwervers en bezoekers van een station in Wenen. Intussen ontspint zich een bijna sprookjesachtige film in de film, waarbij de karakters op het station hun eigen gang gaan. Dan komt ook nog eens de casting voor de te maken film op de proppen. We zien dezelfde figuren in hun poging een rol te krijgen. Het helaas zwakke punt van de film is, dat Pfaundler ons trakteert op een tsunami aan filosofieën over het leven. Goed bedoeld, maar als kijker krijg je geen seconde adem.

'The Strength of Water' is een andere Tiger-kandidaat, ditmaal uit Nieuw Zeeland. Een film door en over Maori's. Een dik jongentje rent rond met een kip en praat met zijn omgekomen zusje. Een film over hoe Maori's geesten behandelen, maar ook een portret van een kleine gemeenschap op een verlaten strookje kust. De Maori's gaan op het eerste gezicht nogal hardvochtig met elkaar om, de vuisten zitten vrij los. Maar zij zijn ook erg aan familie en gemeenschap gebonden en spreiden daar een aandoenlijke warmte uit.

Armagan Ballantyne heeft hiermee een aardig debuut gemaakt. 'Il Divo', oftewel Giulio Andreotti, de godfather van de Christen-Democraten en de hele politiek in Italië. Paolo Sorrentino heeft een gedramatiseerde biografie gemaakt over de 60-jarige politieke carričre van Andreotti. Voor Sorrentino is er geen twijfel: Andreotti is direct of indirect verantwoordelijk voor ontelbare omkopingen, liquidaties en banden met de Maffia.

Maar zelfs als hij na zijn 7-e premierschap formeel wordt aangeklaagd, wordt alles in hogere instantie weer geseponeerd. Een fascinerend en subliem met allerlei filmische grapjes verhaal, hoe een kleine groep totaal eensgezinden de dienst uitmaakt en uiteindelijk afglijdt naar arrogantie en machtsmisbruik.

Schottentor

Strenght of Water

Il Divo

En toen werd het tijd om Jerzy Skolimowski te ontmoeten.

Jan Minkiewicz

ROTTERDAMSKI FESTIWAL FILMOWY - DZIEŃ PIĄTY

We wtorek, już po półmetku festiwalu, przybył do Rotterdamu Jerzy Skolimowski jeden z trzech reżyserów z retrospektywą na festiwalu.

Obecni na festiwalu Polacy urządzili coś w rodzaju party, przez co widziałem tylko trzy filmy. Zresztą nieźle. 'Schottentor' jest Austriackim wkładem w konkurs o Tygrysy. Zasługą Caspara Pfaundlere jest to, że przy debiucie miał odwagę na bardzo kompleksową budowę scenariusza. I jemu się to udało. To jest plusem tego filmu. Ekipa przygotowuje się do kręcenie włóczęgów i pasażerów jednego z dworców Wiedeńskich. Tymczasem rozwija się prawie bajkowy film wewnątrz filmu, w którym charaktery na dworcu idą własnymi ścieżkami. A wtedy raptem widzimy casting, w którym te same postacie ubiegają się o rolę. Niestety słabym punktem filmu jest to, że Pfaundler serwuje na tsunami filozofii życiowych. W dobrych intencjach, ale jako widz nie masz chwili na odetchnienie. '

'The Strength of Water' - 'Siła wody' jest innym kandydatem na Tygrysa, tym razem z Nowej Zelandii. Film zrobiony i grany przez Maori. Gruby chłopczyk wszędzie lata z kurą w rękach i rozmawia że swoją siostrzyczką, która tragicznie zginęła. Film o tym jak Maori obchodzą się z duchami, ale również portret małej społeczności na opustoszałym skrawku wybrzeża. Na pierwszy rzut oka Maori traktują się wzajemnie dość szorstko i łatwo używają pięści, ale są również bardzo lojalni wobec rodziny i społeczności i wykazują przy tym sympatyczne ciepło.

Tym samym debiut Armagan Ballantyne wypadł całkiem dobrze. 'Il Divo', czyli Giulio Andreotti, de ojciec chrzestny Chadecji i całej polityki włoskiej. Paolo Sorrentino zrobił zdramatyzowaną biografię o 60-letniej karierze politycznej Andreotti. Dla Sorrentino nie ma wątpliwości, że Andreotti jest pośrednio lub bezpośrednio odpowiedzialny za niezliczone przekupstwa, likwidacje i stosunki z mafią. Ale nawet kiedy po siódmej kadencji jako premier formalnie zostaje oskarżony, to w wyższej instancji wszystko jest suponowane. Historia fascynująca i wyśmienicie przeplatana różnymi żartami filmowy, o tym, jak mała ideologicznie spójna grupa ma władzę i ostatecznie obniża się do arogancji i nadużycia władzy.

I po tym filmie był już czas na spotkanie z Jerzym Skolimowskim.

Jan Minkiewicz