Adwokat Wiesław Uptas ma "Taki sposób na życie" - minirecenzja

2003.07.010 Nasza Polonia

Wstęp do tej książki, napisany przez Piotra Kuncewicza, nosi tytuł "Światy za mgłą" i właśnie tę mgłę chciałbym trochę rozrzedzić a nawet całkiem rozpędzić.

Otóż Wiesław Uptas, autor tomu wierszy "Taki sposób na życie", stąpa po ziemi krokiem zdecydowanym i przenosi tę pewność na pióro. Natomiast, jak to bywa w dialektyce, aby istniało życie, musí być zimno i gorąco, mokro i sucho, realnie i abstrakcyjnie, a także racjonalnie i mistycznie, a bez tej ostatniej cechy poezja właściwie nie może istnieć, choć bardzo byśmy czasem chcieli, aby bez mistyczności istniała, ale nawet wtedy, kiedy ją wysuszymy z ducha na słowne siano, ten pierwiastek irrealny gdzieś zawsze zostanie.

Mistyczność nie jest mgłą, jest zjawiskiem, które odczuwamy, w którym się wzruszamy i pragniemy w nim trwać jak najdłużej, i dlatego taki właśnie stan błogości może być "takim sposobem na życie" Wiesława Uptasa, bowiem z treści wierszy wynika, że chodzi o pierwszą osobę liczby pojedynczej. Ta mgła jest w autorze, w środku, nie poza nim, ona tkwi w jego niepewności, w jego pytaniach bez zdecydowanych odpowiedzi, w fermatach słownych, które zawisły w trudnej nieskończoności.

Poeta nie patrzy na mgłę, za którą niczego nie widzi, on tę mgłę rozdmuchuje w swoim wnętrzu, czasem bardzo odważnie, ba, mógłbym zaryzykować przypuszczenie, że nawet obrazoburczo. "Sprawiedliwości szukam w tym świecie bezprawia" - to nie jest świat za mgłą, bo autor wie w jakim żyje świecie, widzi i czuje wyraźnie to, co się wokół niego dzieje, wie też, iż "biesiadę zakończą/ umyją swoje ręce - zdejmą z siebie togi" i kończy wiersz też tym, że wie: "Wiem teraz coraz bardziej że wypadam z roli/ dramat w farsę zamieniam lecz wbrew własnej woli". Motto do tego sonetu jest z psalmu zaczerpnięte "Co z tobą ma wspólnego nieprawy trybunał, który sprowadza nieszczęście wbrew prawu ?", ale w tym nie ma mgły, jest brutalna prawda, za którą stoi właśnie "taki sposób na życie", koniecznie taki a nie inny sposób, więc świadomie przez autora wybrany i wcale nie odrealniony, bardzo klarowny, nie jakiś zamazany, czyli nie mglisty, a konkretny.

Pytania nie muszą świadczyć o niewiedzy, przeciwnie, właściwie postawione świadczą o mądrości, dlatego ta książka jest mi bardzo bliska, w ciągu krótkiego czasu przeczytałem ją kilka razy i za każdym razem inaczej interpretowałem postawione w niej tezy, na które nawet nie szukałem rozwiązania, po prostu cieszyłem się tym, że one istnieją i to mi wystarczało, bo to jest nadzwyczaj dojrzała poezja, a przy takiej wiem, że nie tracę czasu; są tam także sonety, a ta forma jest mi szczególnie bliska - kto pisze sonety, ten umie pisać, ten jest poetą bez cienia wątpliwości.

Na okładce pod zdjęciem sam autor mówi, że te utwory to "...rys poetyckiego spojrzenia na moje życie z określonego punktu widzenia, a więc: egzystencji, miłości, twórczości i refleksji nad życiem." Czyż może być coś jeszcze w życiu ważniejszego poza wymienionymi sprawami?

Jan Stanisław Skorupski

Wiesław Uptas "Taki sposób na życie" Stowarzyszenie Kołobrzeskich Poetów