Deklaracja EUWP

2003.01.10 RelacjeOnLine.com

Kontynuując konsekwentnie zobowiązania podjęte na:

* II Zjeździe Polonii i Polaków z Zagranicy - wyrażone w liście do Prezesa Rady Ministrów RP z dnia 1 maja 2001r.
* Radzie Prezesów Europejskiej Unii Wspólnot Polonijnych w dniu 29 października 2002 r. w Pułtusku - wyrażone w liście do Marszałka Sejmu RP, a także świadoma, że jako organizacja skupiająca m. in. Polaków od wielu lat zamieszkałych w krajach, które już są członkami UE, może odegrać ważną rolę w procesie akcesyjnym,

EUROPEJSKA UNIA WSPÓLNOT POLONIJNYCH DEKLARUJE,

że we wszystkich swoich działaniach dalej aktywnie popierać będzie przystąpienie Polski do Unii Europejskiej.

Zdając sobie sprawę, że członkostwo w UE jest dla Polski historyczną szansą a równocześnie wielkim wyzwaniem dla całego społeczeństwa i gospodarki, my, Polacy z krajów członkowskich UE chcemy podzielić się własnym doświadczeniem z Rodakami w Kraju we wszystkich kwestiach związanych z członkostwem w UE. Nie będąc skrępowani żadnymi ograniczeniami politycznymi, a także będąc przekonani, że na wiele spraw patrzymy z nieco innej perspektywy, pragniemy otwarcie mówić o wszystkich ważnych dla przyszłości Polski sprawach, nie tylko o bezsprzecznych korzyściach wynikających z członkostwa w UE, ale też o obawach społeczeństwa polskiego i spodziewanych zagrożeniach.

EUWP uważa, że rzetelna, obiektywna i wynikająca z własnych doświadczeń informacja o wszystkich korzyściach i wadach wynikających z racji przynależności Polski do UE, może pozytywnie wpłynąć na nastroje w polskim społeczeństwie i w związku z tym traktuje sprawę przekazania Rodakom tej informacji jako swój patriotyczny obowiązek.

Potrzeba nam jedności i zdecydowania, aby przywrócić Polsce godne jej miejsce w Europie. Jesteśmy świadomi, że dla Polski otwiera się coraz szersza droga do lepszej przyszłości. Zdajemy sobie sprawę, że Ojczyzna i ci, którzy biorą na siebie odpowiedzialność za jej los stoją przed rzeczywistością niezmiernie trudną, która wymaga jedności wszystkich sił i mocnego odniesienia się do systemu wartości, które kształtowały nasz naród przez tyle wieków.

Szczególnie teraz potrzeba nam skupienia całego narodu polskiego - tego w kraju jak i tego za granicą.

My Polacy zamieszkali poza granicami Kraju jesteśmy solą tej samej ziemi i chcemy włączyć się do wspólnej pracy dla dobra naszej Ojczyzny. Chcemy wspólnie tworzyć silne lobby polityczne i ekonomiczne. Chcemy wspólnie budować Europę bez granic - Europę Ojczyzn. Europę respektującą odrębny charakter każdego narodu, a równocześnie mającą świadomość wspólnych korzeni, wartości i kultury, w której Polska będzie miała należną jej pozycję.

Polska na przestrzeni przeszło tysiąca lat dała wiele światu w dziedzinie nauki, kultury, sztuki i cywilizacji. Polska obroniła Europę nie tylko przed najazdem tureckim, ale stała się też przedmurzem chrześcijaństwa. Informowanie o tym wielkim wkładzie naszego narodu to nasza wspólna odpowiedzialność, to nasza rola i obowiązek. Od nas zależy czy Polska stanie się godnym współpartnerem Wspólnoty Europejskiej.

Im bardziej świat oceni wkład Polaków do skarbca kultury ogólnoludzkiej o tyle silniejsza będzie Polska, o tyle silniejsza będzie Polonia w swych wpływach i znaczeniu. Nie możemy zapomnieć, że należymy do wielkiej wspólnoty narodów. Korzystamy z jej dorobku i osiągnięć a i ona również będzie chciała wzbogacać się czerpiąc z naszego skarbca. Uczynić to możemy tylko i wyłącznie przez bezpośrednie uczestniczenie w wspólnej strukturze europejskiej i pełnym zaangażowaniu w tworzeniu Europy bez granic.

13 grudnia 2002, dzień zakończenia negocjacji na szczycie w Kopenhadze, wejdzie na zawsze do kalendarzy zarówno Unii Europejskiej, jak i Polski jako wielki sukces. Historyczny ten dzień doprowadzi do zlikwidowania pojałtańskiego podziału Europy i do powrotu do normalności na naszym kontynencie. Zapewni on Europie jej właściwe miejsce na arenie międzynarodowej i pozwoli na jej dalszy postęp gospodarczy i rozwój cywilizacyjny. Dla Polski jest on datą powrotu do jej europejskich korzeni oraz zajęcia należnego jej miejsca wśród narodów Europy.

Sukces ten został osiągnięty dzięki porozumieniu ponad politycznymi podziałami. Ogromne wysiłki kolejnych polskich rządów przy poparciu społeczeństwa, pozwoliły na nadrobienie zmarnowanych lat PRL-u i rozpoczęcie negocjacji o członkostwo w Unii 31 marca 1998 oraz do ich zakończenia cztery i pół roku później na spotkaniu w Kopenhadze.

Nieuniknionym było, że tak ogromny krok wywoła w społeczeństwie pewne obawy, które choć podchwycone i rozdmuchane przez ruchy populistyczne, są bez wątpienia obawami bez podstaw. Ci, z nas, którzy żyją w krajach członkowskich UE, mogą zapewnić, że żaden z tych krajów poprzez członkostwo w UE nie utracił swojej suwerenności, kultury ani tradycji.

Największy Polak wszechczasów, Ojciec Święty, Jan Paweł II w parlamencie polskim w 1999 roku powiedział "Przy okazji dzisiejszego spotkania pragnę raz jeszcze wyrazić moje uznanie dla podejmowanych konkretnie i solidarnie wysiłków, których celem od chwili odzyskania suwerenności, jest poszukiwanie i utrwalenie należnego i bezpiecznego miejsca Polski w jednoczącej się Europie i świecie. Polska ma pełne prawo, by uczestniczyć w ogólnym procesie postępu i rozwoju świata, zwłaszcza Europy. Integracja Polski z Unią Europejską jest od samego początku wspierana przez Stolicę Apostolską. Doświadczenie dziejowe, jakie posiada naród polski, jego bogactwo duchowe i kulturowe mogą skutecznie przyczynić się do ogólnego dobra całej rodziny ludzkiej, a zwłaszcza umocnienia pokoju i bezpieczeństwa w Europie".

My Polacy, zamieszkali od lat w krajach Unii Europejskiej i doskonale znający jej realia, wtórujemy każdemu słowu Ojca Świętego.

Zdajemy sobie sprawę, że następnych kilka lat nie od razu będzie dla Polski okresem mlekiem i miodem płynącym, lecz jesteśmy przekonani, że warunki osiągnięte przez polskich negocjatorów w Kopenhadze pomogą w przezwyciężeniu największych trudności, w rozwoju polskiego rolnictwa, infrastruktury, w redukcji bezrobocia, w rozwoju nauki i kultury polskiej.

Głęboko wierzymy, że polskie rolnictwo, znane na Zachodzie ze swoich ekologicznie czystych produktów o wysokiej jakości, przy pomocy dotacji z UE ma przed sobą wielką przyszłość.

Nie ma żadnych wątpliwości, że jeszcze przed osiągnięciem przez Polskę pełnego członkostwa w Unii Europejskiej zwiększą się obce inwestycje w Polsce, a otwarcie dostępu do miejsc pracy w sześciu, a za kilka lat we wszystkich krajach członkowskich Unii pozwoli wielu Polakom na pogłębienie znajomości języków obcych, dalsze wykształcenie, zdobycie doświadczeń i uzyskanie godziwego statusu ekonomicznego.

Jest dla nas oczywistym, że Unia Europejska nie jest idealna, ale potrzebne w niej zmiany mogą dokonać tylko jej pełnoprawni członkowie.

Z zadowoleniem przyjmujemy fakt, że wśród założeń polskiej polityki zagranicznej na 2003 r. znalazło się sformułowanie, że Polska chce być "swoistym adwokatem całego wschodniego sąsiedztwa UE". Ma to olbrzymie znaczenie dla naszych rodaków na Wschodzie, o których nigdy nie można zapominać, a szczególnie w chwili integracji Polski z UE. Zapewnienie im właściwego kontaktu z ojczyzną będzie przedmiotem naszych usilnych starań.

Przed Polską stoi historyczny akt referendum, w którym Naród zadecyduje o swojej przyszłości. Po raz pierwszy też w historii bezpośrednią decyzję o przyszłości Ojczyzny mają szansę podjąć wszyscy jej Obywatele.

Apelujemy o wzięcie udziału w referendum
i o głosowanie za wejściem Polski do Unii Europejskiej.

My ze swojej strony będziemy robić wszystko, aby jak najlepiej promować Polskę w krajach naszego zamieszkania i w ten sposób przyczynić się do wsparcia procesów ratyfikacji traktatu akcesyjnego.



Sekretariat EUWP (Europejskiej Unii Wspólnot Polonijnych)

Prezydent EUWP

Helena Miziniak

Wiceprezydent Tadeusz Adam Pilat, Szwecja
Sekretarz Urszula Milczewska, Bułgaria
Sekretarz Tadeusz Kruczkowski, Białoruś
Sekretarz Roman Śmigielski, Dania

Londyn - 8 stycznia 2003 r.

Zobacz także: http://www.relacjeonline.com/