Kto się boi Unii Europejskiej?

2003.01.16 (11:30) Relacje

KRZYSZTOF MAZOWSKI

Polska, niezależnie od tego czy to się komuś podoba, czy nie, przystąpi niebawem do Unii. I w ten sposób zakończy się długo już trwający proces powrotu naszego kraju na łono Europy. Dlaczego jednak nie wywołuje to powszechnej radości? Wręcz przeciwnie. Słychać głosy, że przedtem rządziła nami Moskwa, a teraz będzie rządzić Bruksela, że Niemcy wykupią nasze ziemie zachodnie i że utracimy naszą niezależność i tożsamość narodową.

Zacznijmy może od małego żartu. Moim zdaniem, jeżeli ktoś nie widzi różnicy między Moskwą, a Brukselą, to powinien szczególnie uważać na przejściach dla pieszych, bo może nie odróżnić światło czerwonego od zielonego, a taka jest mniej więcej różnica między Moskwą a Brukselą. Zastanawiam się, skąd się w ogóle wzięli przeciwnicy Unii w Polsce? Czy są to ludzie zupełnie pozbawieni instynktu samozachowawczego, nie zdający sobie sprawy, że dla Polski alternatywą jest albo Unia, albo Wspólnota Niepodległych Państw. Czyli mówiąc prościej - Rosja. A może model białoruski - czyli pełna niezależność i prezydentura Leppera? Zastanawiałem się też, że może to jakaś prowokacja? Może twardogłowi exkomuniści przebrani za endeków usiłują wmówić ludziom, że Polska straci swoją duszę podpisując cyrograf Unijny? Pytanie o przystąpienie Polski do Unii może być tylko pytaniem retorycznym. Oczywiście, że tak, każda inna odpowiedz przeczy zdrowemu rozsądkowi.

Wyjaśnijmy od razu jedną sprawę. Unia nie jest wcale tworem doskonałym. I tam są skorumpowani politycy i tam są afery i tam jest całe morze niesprawiedliwości, niedoskonałości, krótkowzroczności itd. Jasne, że to zabrzmi jak bzdura, kiedy powiemy, że polityk z Brukseli będzie ustalał szerokość chodnika w Milanówku... Natomiast kiedy zgodzimy się, że ulice w całej Europie mają standardową szerokość - taką, aby mogły się po niej poruszać swobodnie dwa samochody jadące w przeciwnych kierunkach, a nie dwa osły, to i szerokość chodnika powinna być odpowiednio wygodna dla pieszych, także w Milanówku. Czy teraz brzmi to jak bzdura, czy też zaczynamy mówić o pewnych standardach życia, standardach, które wynikają z pewnej wspólnej kultury, wspólnego rozumienia pewnych pojęć, standardach, które umownie nazwijmy standardami europejskimi.

Unia bowiem, to przede wszystkim wprowadzenie jednego standardu, unifikacja norm, tak aby wtyczka do kontaktu pasowała tak samo w Warszawie jaki w Paryżu, aby numer buta wyprodukowanego w Dublinie odpowiadał rozmiarowi obuwia produkowanego Wilnie. Powiedzcie mi drodzy przeciwnicy Unii, czy obawiacie się jednolitej numeracji obuwia i zakrzykniecie, że tożsamość narodowa będzie zagrożona, że zostaniemy przez Brukselę pozbawienia prawa do własnej numeracji obuwia? Kierpce z europejską numeracją w Zakopanem nie przestaną być polskim ludowym produktem. Jeżeli zdecydowaliśmy się, że metr ma długość metra taką samą w Londynie i w Warszawie, to możemy zgodzić się na i na inne normy. W innym wypadku będziemy musieli np. odmierzać długość na łokcie. Zresztą już od dawna przyjęliśmy wiele europejskich norm, tylko sobie tego tak dobrze nie uświadamiamy. Teraz zostanie to jeszcze przypieczętowana naszym przystąpieniem do Unii i oznacza, że wiele przyjętych przez nas już dawno norm będzie obowiązywało zarówno u nas jak i w Portugalii.

Jeden standard europejski nie oznacza wcale, że Hiszpanie w Andaluzji przestali tańczyć flamenco, że zamknięto majową ferię w Sewilli, że górale z Zakopanego przestaną nosić parzenice... Choć to prawda, że Unia kwestionuje już standard higieniczny produkcji "oscypków"... Może mają rację, a może warto wynegocjować okres przejściowy na "oscypki", tak jak Szwecja wynegocjowała okres przejściowy na "snus", czyli na niehigieniczny, obrzydliwy tytoń doustny, który stał się w pewnym momencie synonimem "szwedzkiej tożsamości narodowej".

Napisałem, że przede wszystkim to jeden europejski standard, z naciskiem na "przede wszystkim", ale jakby podświadomie pominąłem aspekt jeszcze ważniejszy, gdyż wydaje się być tak oczywisty. Niestety zapomina się często, że Unia to wielki projekt pokojowy, to sposób na uniknięcie takich wojen, z jakimi mieliśmy do czynienia w ubiegłym stuleciu. Przeciwnicy Wspólnoty mówią, że Unia jest podbojem bez wojny, że dominującą rolę w Unii odgrywają Niemcy, co oznacza dla Polski ogromne zagrożenie. Niemcy po prostu wykupią Śląsk i Mazury...

Nie wiem jak wyglądałoby takie wykupywanie polskiej ziemi. Czy jest jej aż tyle na sprzedaż i to za małe pieniądze? Czy przyjdą Niemcy z workami pieniędzy, a polscy, wyzuci z patriotyzmu chłopi, sprzedadzą im od razu swoje gospodarstwa? Tak systematycznie, jedno za drugim, aż Śląsk będzie znowu niemiecki? Sami tymczasem wyjadą na Wyspy Kanaryjskie i swoje judaszowe srebrniki przepiją spożywając unijne, hiszpańskie wina? Albo może pojadą na dawne kresy wschodnie Rzeczpospolitej wykupywać z kolei dawne polskie latyfundia magnackie na Wschodzie? A może krzycząc, że to pokojowy podbój polskich ziem wolelibyśmy, aby niemiecki marsz na wschód odbywał się tak samo jak ostatnio, w 1939 roku. Drodzy rodacy łatwiej będzie nam wykazać swój patriotyzm odmawiając sprzedaży ziemi Niemcowi, niż przelewając krew broniąc granic na polu walki. Teraz zresztą nie będzie już granic.

Kiedy granice staną się pojęciem jedynie geograficznym, otworzy się przed Polakami olbrzymi rynek pracy, otworzy się możliwość legalnych wyjazdów i zarabiania i legalnych pieniędzy. Już dziś kraje europejskie, choćby Hiszpania, zabiegają o polską siłę roboczą. Czy opowiadacie się za wzrostem bezrobocia w kraju, czy też może jednak lepszy byłby transfer nadwyżek polskiej siły roboczej w rejony, gdzie jest praca?

Inny aspekt jedności to jednolite prawo obowiązujące na całym obszarze Unii. Jeżeli ktoś uważa, że mamy teraz dobre prawa, których nie należy zmieniać, jeżeli ktoś uważa, że prawa europejskie będą gorsze, że zostaną nam narzucone przez Brukselę, to zapomina, że Unia jest wielkim projektem demokratycznym, że politykami w Brukseli staną się twoi reprezentanci, może kiedyś twoje dzieci, że to twoim reprezentanci będą stanowili o prawach dla ciebie i dla całej Europy.

Jeżeli wszyscy jesteśmy za pokojem i demokracją, zgadzamy się na jednolite prawo, jednolite standardy techniczne to już zupełnie nie wiem, o co jeszcze może chodzić przeciwnikom Unii. Mówiło się kiedyś, że jeżeli nie wiadomo o co chodzi to pewnie chodzi o pieniądze. O jakie pieniądze zatem chodzi przeciwnikom Unii? Czy jeżeli zorientują się, że na tym interesie unijnym można sporo zarobić i to w euro, to zmienią poglądy?

Euro - jedna waluta europejska to kolejny argument za Unią. Proszę tylko nie mówić, że narodowy pieniądz, że taka wspaniała tradycja złotego itd. Prawdziwa wymienialna złotówka ma zaledwie kilka lat, wcześniej mieliśmy kartki na cukier i własną emisję niby dolarów w postaci bonów do Pewexu. Wspaniała tradycja, jest czego żałować!

Unia to także olbrzymia szansa dla wszystkich Polaków mieszkających w krajach europejskich, szansa na podniesienie statusu. Przestaną być imigrantami, często jeszcze nielegalnymi, a staną się pełnoprawnymi obywatelami. Automatycznie rozwiąże to szereg problemów, takich jak ubezpieczenia społeczne, zaliczenie okresu emerytalnego, transferu emerytur, uznawania polskich dokumentów, itd. Należy się też liczyć z masowym powrotem do polskiego obywatelstwa, nie tylko zresztą w Europie. Polska wejdzie bowiem do grona nowoczesnych krajów świata i znowu stanie się powodem dumy. Więc jak to będzie z tym rozmywaniem się polskiej tożsamości narodowej?

Myślę, że w Polsce boją się Unii ci politycy, którzy nie znają obcych języków. Przecież nikt nie wyśle ich potem do Brukseli, tak jak zrobiono to w Szwecji. Od razu ucichło. W końcu pensje unijne wysokie. Tymczasem polscy politycy po szkole podstawowej, znający w językach obcych tylko jedno słowo "charaszo", liczę się tylko tu i teraz, później staną się bezużyteczni. Odwlekają więc tak długo, jak mogą, moment swojego przejścia na polityczną emeryturę.

Polska w Unii będzie, obok Hiszpanii, piątym co do wielkości krajem europejskim z 50 posłami w Parlamencie Europejskim i 27 przedstawicielami w radzie europejskiej. Niemcy mają 99 posłów, Anglicy, Francuzi i Włosi po 72 posłów (oraz po 29 przedstawicieli w radzie). Polska w Europie będzie miała więcej do powiedzenia niż np. tak podziwiana przez nas Szwecja z 18 posłami, Szwecja, która teraz zabiega o względy Polski, bowiem w zjednoczonej Europie będą zawierane rozmaite sojusze, aby przeforsować swoje postulaty w parlamencie. Sojusze parlamentarne zastąpią sojusze wojskowe. Unia będzie taka jaką sobie stworzymy. Jeżeli zakładamy, że nie uzyskamy żadnego wpływu na jej oblicze, to zakładamy naszą nieudolność, naszą niekompetencję, naszą nieumiejętność współżycia z innymi narodami. Wystawiamy sobie świadectwo naszego "nieudacznictwa", potwierdzamy naszą polską niemoc, tańczymy chocholi taniec.

Krzysztof Mazowski

Zobacz także:

www.relacjeonline.com