Kąpielisko pod Olimpem

Wędrując kiedyś plażą na południowym wybrzeżu Krety usłyszałam nagle żywą rozmowę po polsku. Głosy dochodziły z niewielkiego baru przy końcu plaży. Bar prowadził Yannis, młody Grek ożeniony z Polką. Fakt, że ktoś tu rozumiał język polski, był wystarczającym powodem, by do baru ściągnąć wszystkich Polaków w okolicy co wieczór można tu było spotkać polskie małżeństwo mieszkające na stałe w Szwecji, dwóch młodych Polaków na wakacjach z niemieckiego biura, Polkę pracującą w winnicy w odległej o kilka kilometrów miejsowości. Przychodzili, rozmawiali, a Yannis polewał drinki, za które od rodaków żony niezwykle rzadko inkasował pieniądze. Nie wiem doprawdy, jak wychodził na swoje.

Riwiera Olimpijska jest w skali Grecji tym, czym był bar Yannisa w Makrigialos na Krecie: miejscem, gdzie zbierają się Polacy. W miejscowościach na wybrzeżu ciągnącym się wzdłuż pasma Olimpu niemal wszędzie można dogadać się po polsku. Kelner w restauracji czasem nie odróżnia pastisio greckiej zapiekanki z makaronu od włoskiej lasagni, ale na ogół orientuje się doskonale, co to takiego kotlet schabowy. Menu wielu restauracji na Riwierze Olimpijskiej wypisuje się zwykle po grecku, angielsku i co najmniej w dwóch słowiańskich językach zwykle po polsku i czesku, ponieważ te dwie nacje są tu głownymi bywalcami. Każde biuro podróży, każdy większy sklep zatrudnia Polaka lub Czecha, który ma pomagać w obsłudze turystów. Kupując futro lub skórzaną kurtkę ten rodzaj handlu kwitnie na Riwierze Olimpijskiej można targować się po polsku. Kupując lody, pocztówki czy kartę telefoniczną prawie na pewno usłyszycie "Dzień dobry" albo "dziękuję". Duża to zaleta dla Polaków, którzy przynajmniej w starszych pokoleniach rzadko mówią jakimkolwiek obcym językiem.

Poza tym Polacy en masse nie przepadają za podróżami w nieznane. Jako miejsca wczasowego wypoczynku wolą zdecydowanie oswojone turystycznie okolice i miejsca znane przynajmniej ze słyszenia. O Olimpie siedzibie olimpijskich bogów każdy kiedyś słyszał, choćby w szkole.

Główną atrakcją Riwiery Olimpijskiej są plaże z widokiem na masyw Olimpu. Plaże są co prawda, jak na Grecję, najwyżej przeciętne na ogół wąskie, tłoczne i położone wzdłuż mniej lub bardziej ruchliwych dróg. Żeby zobaczyć Olimp, także trzeba wstać wcześnie rano w ciągu dnia mityczna góra ukrywa się zwykle w gęstych chmurach. Mimo to Olimp, plaże i niewygórowane (jak na greckie warunki) ceny hoteli i pensjonatów przyciągają co roku rzesze turystów z Europy środkowej. Riwiera Olimpijska jest poza tym niezgorszym miejscem startu w atrakcyjne miejsca północnej Grecji jeśli ktoś przyjeżdża tu nie tylko po to, by spędzać czas na plaży.

W standardowej ofercie biur podróży w Paralii, Leptokarii, Platamonas czy Nei Pori są jednodniowe wycieczki do Meteory wykutych w skałach klasztorów, czy też na Skiathos najbliższą wybrzeży wyspę archipelagu Sporadów. Dodatkową atrakcją ostatniej wyprawy jest nauka "zorby" na statku i wizyta na plaży Koukounaries, gdzie woda jest przejrzysta, a piasek ma taki skład, że w słońcu lśni drobinkami przypominającymi złoty pył.

Każde biuro oferuje poza tym, oczywiście, wycieczkę w pasmo Olimpu. Na zdobywanie siedziby bogów olimpijskich większość turystów raczej się nie decyduje wejście na Olimp wymaga najmniej dwudniowego, miejscami forsownego podejścia, z ryzykiem zmiennej pogody w górach ("Można oberwać piorunem od samego Zeusa!" ostrzega przewodnik Pascala). W ciągu kilkugodzinnej wycieczki, oferowanej przez wszystkie biura, można jednak odwiedzić wysoko miejscowość Litohoro punkt wyjścia jednej z tras wiodących na Olimp, obejrzeć szczyt Olimpu ze stoku góry Stavros, a także przespacerować się wąwozem do Wodospadów Afrodyty mitycznych kąpielisk zapewniających podobno zdrowie i urodę (dziś źródeł zapewniających wodę miejscowościom położonym poniżęj masywu Olimpu). Turyści zmotoryzowani i ci, którzy na miejscu wynajmą samochód, mogą zaryzykować dłuższą wycieczkę do zespołu klasztorów wokół góry Athos na Półwyspie Chalkidiki, odwiedzić niezbyt odległe miasteczko Kolindros, z którego pochodził sławny Grek Zorba, bohater opowiadania Kazantzakisa, zwiedzić wykopaliska w Dion lub wybrać się na organizowany w tutejszym teatrze festiwal antycznych sztuk greckich. Warto też na pewno odwiedzić położoną w górach wieś Panteleimonas, która ze swymi oplecionymi kwitnącymi pnączami starymi domami wygląda jak żyjący skansen, a także zwiedzić port i bizantyjskie kościoły w Salonikach.

W okolicy znajdą też coś dla siebie miłośnicy przyrody. Wyprawa na Olimp jest dobrym pretekstem do przejścia przez Park Narodowy Masywu Olimpu. Na południe od Nei Pori (ta nowa miejscowość godna jest uwagi także ze względu na zdecydowanie najlepsze w okolicy, szerokie piaszczyste plaże) znajduje się rezerwat Pidna, dobre miejsce od obserwacji ptaków morskich. Przy kamienistych plażach Platamonas warto popływać z maską i fajką podwodny świat nie jest tu może tak barwny, jak na południu Grecji, ale w płytkiej wodzie można obserwować gąbki i małże, pełzające po piasku rozgwiazdy i różnobarwne ryby o żabich pyszczkach, z gatunku babek. Czasem można zobaczyć uciekającą między kamienie mątwę lub ukrywające się w szczelinach ośmiornice.

W restauracjach skosztować można wszystkich najpopularniejszych w Grecji dań jak suvlaki ( mięso typu gyros z ostrym czosnkowym sosem), musaka ( zapiekanka z mięsa i bakłażanów), kotopulo (potrawka z kurczka), sałatka grecka czy tzatziki. Lokalną specjalnością w lokalach zwanych psarotawerna, specjalizujących się w owocach morza) są ramiona ośmiornic w kwaśnym sosie lub małe smażone rybki zwane gavros. Wszędzie, oczywiście, serwuje się cafe frappe jedyny podobno oryginalnie grecki wynalazek kawę na zimno z lodem i gęstą pianą (można ją pić z mlekiem, cukrem, bitą śmietaną, lodami itp.) Najważniejsze trunki to wino (najpopularniejsza jest retsina) i ouzo lub jego górska odmiana zwana tzipuro. Polacy, którzy lokalne nazwy wymawiają po swojemu, mówią żartem, że Grecy pijają rycynę i cipiór. Jednak i w dziedzinie trunków na Riwierze Olimpijskiej Grecy idą na ustępstwa w stosunku do najczęstszych klientów Polaków i Czechów. Łatwiej i większym wyborze niż gdziekolwiek w Grecji dostać można tu piwo. I to nie tylko greckie, irlandzkie holenderskie także czeskie lub polskie.

( C ) Marta Tutaj

Wszelkie prawa zastrzeżone

( C ) Zdjęcia: Anna Polińska

2002.07.15 Nasza Polonia